Spis treści:

1. Założenie partycji
2. Instalacja WindowsXP
3. Instalacja Linuksa Mandriva
4. Konfiguracja obu systemów, by zoptymalizować współpracę pomiędzy nimi

Przyjmuję, że zaczynamy pracę od zakupu nowego, czystego dysku twardego. Gdyby jednak trzeba było instalować Linuksa na urządzeniu ze skonfigurowanym WindowsXP, to wówczas Linux zajmie miejsce drugiej partycji (D:\ ), którą nawiasem mówiąc trzeba będzie specjalnie dodatkowo podzielić, ale o tym w pkt. 3).

Można Windows oraz Linuksa zainstalować na jednym komputerze:

• na jednym dysku (niniejsza strona zajmuje się tym problemem)
• na każdym dysku osobno i żonglując wymiennymi dyskami na szufladach uruchomimy to Windows (wkładając szufladę nr 1), to Linuksa (wkładając szufladę nr 2). Zaletą takiego rozwiązania jest, że będziemy pracować bez zagrożenia utraty danych obu systemów w przypadku padu jednego. Wadą jest możliwość "wytarcia" łączy szuflad (przy częstym ich wyjmowaniu) ze wszystkimi tego konsekwencjami.
• na każdym dysku osobno, ale działającymi jednocześnie. Istnieją płyty główne, w których BIOS umożliwia ręczny, precyzyjny wybór urządzenia (np. hd-0, hd-1, hd2), z którego nastąpi bootowanie komputera. Wówczas zainstalujemy każdy system na osobnym dysku (podczas instalacji w komputerze jest jeden dysk). Następnie wpinamy oba jednocześnie (dysk z WindowsXP jako PRIMARY MASTER), odpowiednio poprawimy zworki i BIOSem będziemy wybierać urządzenie bootujące.

 

 

• Pod Windows łatwo to zrobimy dowolnym programem (polecam darmowy Paragon Hard Disc Manager 6 z magazynu Komputer Świat EXPERT 02/2007 lub wersję 8 z PC FORMAT 4/2008). Od biedy można wstępnie podzielić dysk instalatorem WinXP (linuksowe partycje sformatujemy podczas instalacji Linuksa).
• Pod Linuksem mogą wystąpić problemy, gdyż niestety, Windows czasami nie widzi partycji FAT32, NTFS sformatowanych narzędziami linuksowymi. Tak więc gdy podzielimy dysk np. instalatorem Linuksa Mandriva musimy pamiętać, że w razie potrzeby należy powtórnie (oczywiście za pośrednictwem instalatora WindowsXP) sformatować odpowiednie partycje FAT32, NTFS, przeznaczone pod przyszłego WindowsXP.

Uwaga: dyskietka startowa Win98 może być użyta wyłącznie na dyskach do 64GB. Jeżeli mamy większy dysk i koniecznie chcemy go podzielić windowsowym programem fdisk, to pobieramy oficjalną łatę ze strony microsoft.com (mam ją w swoim archiwum), instalujemy na Windows98 i tworzymy dyskietkę startową.

• Przyjmujemy, że dysk jest czysty fabrycznie (niepodzielony i niesformatowany).
  
  
• Bez względu na ilość dysków którą mamy do dyspozycji, zainstalujemy na JEDNYM dysku (widzianym w BIOSie jako PRIMARY MASTER) dwa systemy, czyli Windows i Linux. Na pozostałych urządzeniach można ewentualnie założyć archiwum, linuksowe punkty montowania itp. Chcąc zainstalować każdy system na osobnym dysku, trzeba jeszcze raz przeczytać początek tego artykułu.
  
  
• Ponieważ planujemy instalację Windows i Linuksa na jednym dysku z opcją swobodnego dostępu do danych obu systemów, to proponuję następujący układ:
  1. partycja C:\ pod Windows z systemem plików NTFS
  2. druga partycja do zagospodarowania przez Linuksa (będziemy musieli ją dodatkowo podzielić)
  3. oraz ewentualnie (nie jest wymagana) trzecia z systemem plików FAT32 pod Windows (na niej mogą zostać umieszczone pliki systemowego katalogu Documents and Settings - pokażę jak to zrobić oraz archiwum). W przypadku braku miejsca na dysku proponuję, by zawartość tej trzeciej partycji umieścić na dodatkowym, drugim dysku.
  W Linuksie podmontujemy tylko drugą partycję Windows. Czemu FAT32? Gdyż w ten sposób zapewnimy sobie łatwy i pełny dostęp do danych Windows pod zwykłym linuksowym userem (partycja NTFS pod Linuksem robi problemy z trybem zapisu). Minusem FAT32 jest blokada (w Windows) odczytu plików wiekszych niż 2GB. Win2000, Win2003 umie współpracować z partycjami FAT32 o maksymalnej wielkosci 32GB . Dokuczliwy może być brak zaawansowanych funkcji dostępnych w NTFS np. ACL, EFS
  
  Z poziomu Windows będziemy mogli penetrować partycje Linuksa specjalnymi programami. Do tematu powrócę.
  
  Powtórzę jeszcze raz: na pierwszej partycji (to ważne!) widzianej jako C:\ zainstalujemy Windows.
  
  
• Przyjmuję, że mamy dysk 140GB. Wstępnie podzielimy go na trzy partycje:
  • 50GB (pod WindowsXP widzianą jako C:\)
  • 60GB (przestrzeń pod Linuksa, którą później dodatkowo pokroimy)
  • to co zostanie, czyli 30GB (proponuję zagospodarować jako drugą windowsową partycję FAT32) - pamiętaj by nie przekroczyć rozmiaru 32GB dla partycji FAT32.
  
  
  
• Na koniec mam uwagę dla tych, którzy będą instalować starszą wersję Linuksa sprzed kilku lat.
  
  Pierwsza partycja (pod Windows) nie powinna przekroczyć 1024 cylindra (czyli np. 900 cylindrów). Dokładne informacje o ilości cylindrów można uzyskać w instalatorze Linuksa (na załączonym obrazku pierwsza partycja mieści się w zakresie 0-44 cylindra). Jest to nieco archaiczne ograniczenie i obecne Linuksy nie robią problemów. Podaję je dla chcących zainstalować starszą wersję Linuksa.
  
  Skąd się bierze ograniczenie 1024 cylindra? Winny jest bootloader LILO (program startowy Linuksa), który w starych wersjach bez specjalnych zabiegów mógł odmówić wczytania jądra systemu, gdy znajdowało się poza 1024 cylindrem dysku. Współczesne Linuksy mają LILO radzące sobie z problemem 1024 cylindra. Na wszelki wypadek, po instalacji, należy sprawdzić, czy w pliku /etc/lilo.conf jest wpis lba32. Do tematu powrócę.

Ustalamy w BIOSie pierwszeństwo bootowania na CD-ROM. Należy także usunąć w BIOSIe blokadę przed manipulowaniem na boot_rekordzie. Jak? Podczas startu komputera wciskamy klawisz DELETE. Następnie klawiszem ze strzałką podświetlamy BIOS FEATURES SETUP, Enter. Podświetlamy VIRUS WARNING i klawiszem + zmieniamy na DISABLED, Enter. Wciskamy klawisz ESC i klawiszem ze strzałką podświetlamy SAVE AND EXIT SETUP, Enter, Y, Enter.

Wkładamy CD nr 1 z instalką Linuksa Mandrake/Mandriva. Włączamy komputer i bootujemy z CD-ROM. Wykonujemy standardowe kroki instalacyjne, aż dojdziemy do punktu zakładania partycji (wybieramy opcję ZAAWANSOWANY PODZIAŁ NA PARTYCJE). Pojawi się panel zarządzania patrycjami diskdrake. Proszę zwrócić uwagę na możliwości jakie ukażą się po kliknięciu w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB ZAAWANSOWANY / PRZEŁĄCZ W TRYB PODSTAWOWY. Tworzymy pierwszą partycję:

- Klikamy w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB PODSTAWOWY, gdyż w tym trybie wygodniej zakłada się partycje.
- Klikamy w biały prostokąt symbolizujący puste miejsce na dysku (przyjąłem, że prace prowadzimy na czystym dysku) i tworzymy pierwszą partycję.
- Klikamy w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB ZAAWANSOWANY i z prawej strony panelu możemy z odczytać ilość cylindrów.
- Ponownie klikamy w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB PODSTAWOWY, gdyż łatwiej się na nim pracuje.
- Klikamy w biały prostokąt symbolizujący puste miejsce na dysku i tworzymy kolejne partycje. W sumie ma być ich trzy (na dysku 140GB proponuję rozmiary partycji: 50, 60, 30). Formatujemy każdą z osobna w systemie plików FAT32 (to nie pomyłka: formatujemy wszystko w FAT32). Nie instalujemy niczego i przerywamy instalację (wrócimy do niej po zainstalowaniu WindowsXP). Wciskamy więc klawisze CTRL ALT BACKSPACE i/lub CTRL ALT DELETE i zezwalamy na zakończenie pracy instalatora. Wyjmujemy płytkę CD z Linuksem Mandrake/Mandriva.

Wkładamy CD z instalką WindowsXP do czytnika. Włączamy komputer. Po ok. minucie pojawi się lista wyboru instalatora WindowsXP. Wybieramy opcję instalowania. Na pierwszej partycji mamy system plików FAT32 (stary system pamiętający Windows98), który zmienimy na NTFS (ma wiele zalet, np. pod WindowsNT pozwala na obsługęe plików powyżej 2GB, pozwala szyfrować zapis). Format plików narzucimy (po uzyskaniu konsoli XP) zleceniem format c: /fs:ntfs . Można przy okazji sformatować trzecią partycję na FAT32 (format e: /fs:fat32). Drugiej partycji przeznaczonej pod Linuksa nie ruszamy.

 

 

Nie będę opisywać instalacji Windows, zaś konfigurację tego systemu tak, by ładnie współpracował z Linuksem umieściłem w pkt. 4. Proszę jedynie zapamiętać, że na razie instalujemy WindowsXP bez dodatkowego oprogramowania typu firewall, antywirus. Acha, podczas pierwszego uruchomienia WindowsXP nie podłączajmy komputera do sieci-internetu. Osobiście widziałem, jak w kilka minut świeży WindowsXP został z sieci zainfekowany, gdyż nie zdążyłem uruchomić firewalla i zainstalować antywirusa.

 

 

Ustalamy w BIOSie pierwszeństwo bootowania na CD-ROM. Należy także usunąć w BIOSIe blokadę przed manipulowaniem na boot_rekordzie: podczas startu komputera wciskamy klawisz DELETE. Następnie klawiszem ze strzałką podświetlamy BIOS FEATURES SETUP, Enter. Podświetlamy VIRUS WARNING i klawiszem + zmieniamy na DISABLED, Enter. Wciskamy klawisz ESC i klawiszem ze strzałką podświetlamy SAVE AND EXIT SETUP, Enter, Y, Enter.

Mamy już za sobą instalację Windows. Wkładamy więc CD z instalką Linuksa do czytnika. Włączamy komputer. Nie będę opisywał całej instalacji Linuksa, gdyż wiele czynności jest zależnych od przeznaczenia komputera (serwer, router, stacja biurowa) i typu łącza internetowego. Na szczęście poprzednie dystrybucje Mandriva/Mandrake mają na tyle podobne instalatory, że można skorzystać z moich opisów instalacji.

W tym artykule odniosę się do dwóch punktów instalacji nietypowych przy instalowaniu Windows i Linuksa na jednym dysku:
* zakładanie partycji
* konfiguracja bootloadera LILO

Doszliśmy do planszy zakładania partycji z tytułem DRUID PODZIAŁU NA PARTYCJE PROPONUJE... Wybieramy opcję ZAAWANSOWANY PODZIAŁ NA PARTYCJE. Pojawi się panel diskdrake. Proszę zwrócić uwagę na możliwości jakie ukażą się po kliknięciu w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB ZAAWANSOWANY / PRZEŁĄCZ W TRYB PODSTAWOWY.

Klikamy w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB ZAAWANSOWANY. Klikamy środkową partycję (nie ruszamy partycji WindowsXP!!!) i usuwamy środkową partycję klikając w przycisk polecenia USUŃ. Pojawi się biały prostokąt symbolizujący puste miejsce. Klikamy w przycisk PRZEŁĄCZ W TRYB PODSTAWOWY (gdyż w tym trybie wygodniej zakłada się partycje). Klikamy w biały prostokąt symbolizujący puste miejsce na dysku i tworzymy pierwszą partycję linuksową z punktem montowania / . Proponuję ustalić jej wielkość na ok. 0,5GB. Analogicznie będziemy tworzyć pozostałe partycje (opis poniżej). Proponowany przeze mnie podział nie jest obowiązkowy. W najprostszym wariancie wystarczą minimum dwie partycje montowane w kolejności: / (całe dostępne miejsce z wyłączeniem partycji /SWAP) oraz /SWAP (ok. 1GB). Polecam zaznajomić się z artykułami: reinstalacja.php , podzialdysku.php . Oto praktyczny przykład z mojego komputera.

Proponowany podział linuksowych partycji (nie wymieniam zagospodarowanych już partycji windowsowych):

• partycja montowana jako / = ok. 0,5GB (system plików ext3)
  Tutaj będzie Kernel, pliki roota, pliki katalogu /etc . Zawsze pierwsza linuksowa partycja musi być montowana jako / (pomijam tworzenie malutkiej partycji montowanej jako /boot). To naprawdę ważna uwaga i proszę ją zapamiętać.
  Proszę zwrócić uwagę, że jest to bardzo mała partycja, gdyż nie planuję by user root miał zbyt wiele swoich, prywatnych plików. W razie potrzeby root będzie mógł je awaryjnie umieszczać na innych partycjach.
  
  
• partycja montowana jako /SWAP = ok. 1GB
  Linuksowa partycja SWAP jest miejscem, z którego LINUX korzysta, gdy brakuje mu pamięci RAM. Stąd wielkość partycji /SWAP jest uzależniona od wielkości RAM i przeznaczenia komputera. Jeżeli mamy 256-512 MB pamięci operacyjnej, używamy standardowych programów okienkowych typu przeglądarka internetowa, Open Office, to na /SWAP wystarczy 512MB. Na serwerach, z racji ryzyka przeciążenia atakiem DOS wskazane jest utworzenie pamięci /SWAP maksymalnie dużej, czyli 2GB.
  
  
• partycja montowana jako /usr = ok. 2,5-5GB (system plików ext3)
  Na tej partycji Linux umieści pliki programów. Do normalnej pracy w okienkach z kompletem programów multimedialnych i biurowych (ale bez gierek) w Mandrake wystarczy 2-2,5 GB, a w Mandriva nieco więcej: 2,5-3 GB.
  
  
• partycja montowana jako /var = ok. 5-8GB (system plików ext3)
• partycja montowana jako /var/log = ok. 1-2GB (system plików ext3)
• partycja montowana jako /tmp = ok. 1GB (system plików ext3)
• partycja montowana jako /archiwum = 8GB (system plików ext3)
  
  
• partycja montowana jako /home/public = ok. 7-8GB (system plików ext2)
  Proszę zwrócić uwagę, że jedynie partycja z punktem montowania /home/public ma stary system plików ext2 (Linux Native). To nie jest przypadek. Przyda się choć jedna, linuksowa, niewielka partycja z tym systemem plików, gdyż istnieje wiele windowsowych programów umożliwiających swobodną penetrację ext2 z poziomu Windows. Uwaga: 8GB była wielkością graniczną dla starych Linuksów, gdyż nie umiały one zamontować większych partycji (z systemem plików ext2).
  
  
• partycja montowana jako /home = to co zostanie (system plików ext3). Tutaj będą pliki userów. Partycja powinna być na tyle duża, by pomieścić filmy, grafiki, obrazy płyt CD, DVD itp.

Kontynuujemy instalację, aż dojdziemy do planszy konfigurowania bootloadera LILO. W zależności od wersji Mandrake/Mandriva mamy do czynienia z nieco innymi planszami, więc należy uważnie klikać ;) . Przyjmijmy, że dotarliśmy do końca instalacji i wyświetlił się zbiorczy panel zawierający zestaw kilkunastu opcji konfiguracyjnych. Szukamy opcji instalacji bootloadera (który czasami jest też nazywany programem rozruchowym lub ładującym).

Jeżeli instalujemy Linuksa Mandrake/Mandriva do wersji z 2007r. (Mandriva 2008 nie uszkadza bootloadera WinXP), to kolejne kroki wykonujemy zgodnie ze stroną xp_win.php. Tutaj jedynie wspomnę o najważniejszej rzeczy: jeżeli pierwsza partycja podstawowa jest zajęta przez WindowsXP, a na partycji rozszerzonej pierwszy dysk logiczny zajmuje Linux, to wybieramy Urządzenie Startowe /dev/hda5 lub /dev/sda5 (w przypadku nowoczesnych Linuksów typu Mandriva 2008 nic nie musimy wybierać). Linuksowe oznaczenia dysków (np. hda1, sda5 itd.) opisałem na stronie: urzadzenia_hda_sda.php

W żadnym wypadku nie zgadzamy się na opcję Urządzenie Startowe /dev/hda czyli MBR dysku. Tak dla informacji: Urządzenie Startowe hda2 , hda5 (z cyferką 2, 5 itp) to MBR partycji, nie dysku.

Na marginesie: kliknięcie w przycisk ZAAWANSOWANE umożliwi zaznaczenie opcji CZYSZCZENIE /TMP PRZY KAŻDYM URUCHOMIENIU SYSTEMU.

 

 

Po zainstalowaniu Linuksa na wspólnym dysku z WindowsXP, podczas pierwszego uruchomienia komputera, przeżyjemy chwilę stresu: czy uruchomi się Windows XP, czy Linux. Jeżeli Windows to dobrze, jeżeli Linux to źle. Najlepiej będzie, gdy pojawi się menu wyboru z opcją startu Linuksa i Windows (np. pod Mandriva 2008 instalator Linuksa zrobi za nas całą opisaną poniżej robotę).

• Przyjmijmy, że coś sknociliśmy i załadował się Linux (w menu wyboru nie było opcji Windows). Oznacza to, że instalowaliśmy starszego Linuksa od Mandriva 2008 i niedokładnie przeczytaliśmy stronę xp_win.php. Zainstalowaliśmy bootloadera Linuksa w MBR dysku, a powinniśmy w pierwszym sektorze pierwszej partycji linuksowej lub na dyskietce. Mamy skasowanego bootloadera WindowsXP. Co robić? Trzeba odpalić Linuksa, uruchomić program MCC / Punkty Montowania / Partycje dysku (Start- System- Konfiguracja- Konfiguracja Komputera) lub od razu wpisać zlecenie drakboot
  
  Kluczowa jest opcja Urządzenie Startowe. Należy wybrać:
  - /dev/fd0 gdy instalujemy linuksowego bootloadera na dyskietce-floppy (ta opcja jest najbezpieczniejsza i polecana dla nowicjuszy)
  - /dev/hda5 gdy instalujemy w pierwszym sektorze pierwszej partycji linuksowej (nazewnictwo urządzeń typu dyski, partycje jest opisane na stronie urzadzenia_hda_sda.php)
  - /dev/hda gdy instalujemy w MBR dysku (opcja domyślna w instalatorze, mogąca w starszych wersjach Linuksa skasować bootloadera WindowsXP)
  
  Instalujemy linuksowego bootloadera prawdopodobnie w /dev/hda5. Wkładamy CD z instalką WindowsPX i restartujemy komputer. Następnie odtwarzamy bootloadera WindowsXP zgodnie z notatkami ze strony bootloader.php#odtwarzanie. Tutaj jedynie w skrócie przypomnę kroki naprawcze: wkładamy CD z instalatorem Windows XP, czekamy minutę, wybieramy Konsolę Odzyskiwania (ENTER), akceptujemy system na dysku C:\ poprzez wpisanie cyfry 1 (ENTER), wpisujemy zlecenie: fixmbr lub fixboot lub bootcfg /rebuild. Zlecenie exit kończy prace. Wyjmujemy płytkę CD.
  
  Po włączeniu komputera uruchomi się Windows XP (linuksowy bootloadrer zainstalowany w pierwszym sektorze, pierwszej linuksowej partycji /dev/hda5, nie jest na razie widziany przez windowsowego bootloadera). Czas powtórnie i uważnie przeczytać stronę: xp_win.php
  
  
• Jeżeli załadował się Windows XP, to prawdopodobnie prawidłowo przeprowadziliśmy instalację Linuksa w części instalowania bootloadera. Przyjmuję, że bootloadrer został zainstalowany w pierwszej partycji pierwszej linuksowej partycji. W takim razie wystarczy wykonać poradę ze strony xp_win.php.
  
  Jeżeli podczas instalacji Linuksa gapowato pominęliśmy instalację bootloadera LILO, to prostu wykonajmy poradę ze stron: bootloader.php#odtwarzanie oraz bootloader.php#lilo_przywrocenie.
  
  
• Jeżeli wybralimy najprostszy (i najbezpieczniejszy) wariant, czyli zainstalowaliśmy linuksowego bootoladera na dyskietce, to ustawiamy w BIOSie kolejność bootowania na: dyskietka, dysk. Chcąc uruchomić Windows XP przed startem komputera wyjmiemy dyskietkę z czytnika. Po jej włożeniu uruchomimy Linuksa.

Będąc zalogowanym pod Windows tworzymy na dysku D:\ nowy katalog winlin. Będziemy tam przechowywać pliki, które zostaną udostępnione użytkownikom zarówno windowsowym jak i linuksowym. Ważnym jest, by była to partycja FAT32 zamiast NTFS. Unikniemy dzięki temu wielu problemów z prawami dostępu. Przypominam, że partycja FAT32 (pod Windows) obsłuży tylko małe pliki do 2GB (nie pomieści więc np. obrazu płytki DVD).

Logujemy się pod Linuksem jako zwykły user.

Uruchamiamy MCC / Punkty Montowania / Partycje dysku (Start- System- Konfiguracja- Konfiguracja Komputera) lub od razu zlecenie diskdrake. Klikamy w ostatni z prawej prostokąt symbolizujący partycję Windows. Następnie MONTUJ z punktem montowania /mnt/win_d. Zapisujemy zmiany.

Czas na ręczną modyfikację pliku /etc/fstab. Uruchamiamy powłokę tekstową (klikając w ikonkę z czarnym monitorkiem ;) . Wpisujemy zlecenie su, ENTER, podajemy hasło roota, ENTER. Jesteśmy zalogowani jako root. Uruchamiamy jakiś edytorek np. MC zleceniem:
mcedit /etc/fstab.
W pliku /etc/fstab szukamy wiersza z wpisem /mnt/win_d. Haszujemy go (wpisujemy na początku znak #). Wprowadzamy pod nim nowy wiersz (ważna jest każda literka i spacja):

/dev/hda5 /mnt/win_d vfat rw,umask=000,dmask=0000,fmask=0000,quiet,iocharset=iso8859-2,codepage=852 0 0

Wyjaśnienia na stronie podzialdysku.php#umask oraz montowanie.php#codepage

Tworzymy na Desktopie (KDE) skrót do programu (klikamy w Desktop prawym przyciskiem myszy) pod nazwą np. od_do_LinWin (najlepiej w nazwie nie używać spacji), wybieramy UTWÓRZ NOWE, następnie SKRÓT DO PROGRAMU, wybieramy zakładkę PROGRAM, POLECENIE i w ścieżce do programu wpisujemy:
kfmclient openProfile filemanagement
lub jeżeli chcemy, by od razu program otwierał wskazany katalog:
kfmclient openProfile filemanagement /mnt/win_d/winlin

Pozostał nam problem właściwych praw do linuksowego katalogu /mnt oraz /mnt/win_d. Jeżeli zainstalowaliśmy Linuksa Mandrake/Mandriva w WYŻSZYM Poziomie Bezpieczeństwa (msec 4), to pojawić się mogą problemy z dostępem do katalogów z restrykcyjnymi prawami. Temat został szeroko opisany na stronie msec.php#mask . Chodzi tutaj o korektę wpisów dotyczących /mnt oraz /mnt/win_d w pliku /usr/share/msec/perm.4 (przy msec 4).

Od teraz każdy użytkownik Linuksa może penetrować windowsowy katalog D:\winlin klikając w ikonkę o nazwie od_do_LinWin (utworzyliśmy ją wg powyższego opisu).

Uwaga: gdybyśmy chcieli udostępnić windowsowy katalog na pierwszej partycji C:\ (sformatowanej NTFS), to musimy wybrać takie miejsce, do którego wszyscy użytkownicy WindowsXP mają dostęp. Proponuję:
C:\Documents and Settings\All Users\Dokumenty\winlin

Istnieje kilka programów umożliwiających penetrację partycji linuksowych z poziomu Windows. Opisałem je na stronie: montowanie.php.

Teraz coś extra: pokażę jak skonfigurować WindowsXP, by pliki windowsowych użytkowników na "Pulpicie" i w "Moich Dokumentach" znalazły się automatycznie na innej partycji. Będzie to przydatne, gdy zechcemy zrobić obraz partycji C:\ , by móc odtwarzać WindowsXP bez straty plików użytkowników. Przypominam, że obrazy partycji można zrobić przy pomocy wyspecjalizowanych Linuksów typu LiveCD lub windowsowych programów np. Paragon.

Podczas instalacji Linuksa wykonaliśmy drugą partycję Windows z systemem plików FAT32, widzianą jako D:\ (uwaga: zdarzało mi się, że Windows widział drugą partycję jako E:\, co zresztą w niczym nie przeszkadzało). Uruchamiamy WindowsXP i sprawdzamy, czy system widzi swoją drugą partycję. Jeżeli tak, to na wszelki wypadek formatujmy ją z poziomu Windows. Jeżeli nie, to uruchommy instalatora Windows XP i zagospodarujmy ostatnią partycję FAT32.

Logujemy się jako administrator w WindowsXP.

Przyjmuję, że skonfigurowaliśy WindowsXP: zainstalowaliśmy sterowniki urządzeń, utworzyliśmy windowsowych użytkowników, nadaliśmy im hasła itp.

• Kopiujemy cały katalog C:\Documents and Settings (Dokumenty i Ustawienia) na dysk D:\ . W ten sposób FIZYCZNE umiejscowienie plików użytkowników (ustawienia Menu Start, dane katalogu Moje Dokumenty, zawartość Pulpitu) będzie na dysku D:\
• Pobieramy ze strony domowej program FolderRedirector (mam kopię w moim archiwum), którym zmodyfikujemy Rejestry WindowsXP.
  Instalujemy program. Logujemy się pod każdym użytkownikiem Windows osobno i klikamy w C:\FolderRedirector\folderredirector.exe . Z lewej strony programu wybieramy obiekty-katalogi do przeniesienia: Cookies, Desktop, Moje Dokumenty itp. Zmiany zatwierdzamy przyciskiem CHANGE.

Wszystkie nowe pliki umieszczane na "Pulpicie" lub w "Moich Dokumentach" nie znajdą się na C:\ , ale na D:\ . Wystarczy teraz wykonać obraz partycji C:\ i w razie problemów z WindowsXP bezboleśnie odtwarzać “czysty”, nowiutki system bez utraty danych użytkowników (na wszelki wypadek przed odtworzeniem systemu należy zarchiwizować katalog DANE APLIKACJI z pocztą itp.). Uwaga: sam obraz partycji z racji rozmiarów (ponad 2GB) nie umieszczać na partycji FAT, ale na dodatkowej windowsowej partycji NTFS lub linuksowej partycji ext3.