Instalacja Neostrady Plus na RedHat 9.0 (modem USB SAGEM F@st 800
(zakładam, że użytkownik neostrady zarejestrował się, otrzymał ID oraz PIN i że zna hasło i nazwę użytkownika w neostradzie
oraz posiada jeden interfejs sieciowy eth0):

1. wymagania
   • komputer z portem USB
   • źródła jądra
   • plik z driverem  do modemu ściągnięty z http://eagle-usb.fr.st/ (użyłem wersji 1.04) lub http://sl33p3r.free.fr/
2. kompilacja
   • przed kompilacją trzeba utworzyć link symboliczny /usr/src/linux do katalogu z źródłami jądra
     (ln -s /usr/src/linux-2.4.cośtam /usr/src/linux - nie mogę dokładnie podać, ponieważ w tej
     chwili mam nowe jądro - korzystam z dobrodziejstw RHN i up2date);
     
   • następnie w dowolnym podkatalogu plik z driverem rozpakować (gunzip eagle-1.0.4.tar.gz),
     roztarować (tar xvf eagle-1.0.4.tar), przejść do powstałego katalogu (cd eagle-1.0.4)
     skompilować (make) i zainstalować (make install) - trzeba to zrobić z poziomu roota.
   • podczas instalacji pytania będą po francusku (pierwsze pytanie enter, drugie nazwa użytkownika, trzecie hasło, pozostałe enter - wartości domyślne)
3. poprawić (zmodyfikować) pliki konfiguracyjne:
   • /etc/analog/adiusbadsl.conf (VPI=00000000)
   • /etc/ppp/options.adsl (user nazwa_uzytkownika (uzyskany z TPSA) - chyba, że prawidłowo udało się wpisać podczas wykonywania
     skryptu instalacyjnego)
   • /etc/ppp/chap-secrets (nazwa_uzytkownika * haslo *)
   • /etc/resolv.conf tu wpisać adresy serwerów DNS (dwie linie) np. nameserver 194.204.152.34 oraz nameserver 217.98.63.164
4. po podłączeniu modemu do komputera, jeśli prawa Murphego zawiodą, to powinniśmy uzyskać następujące efekty:
   • pojawia się moduł jądra obsługujący modem (adiusbadsl - sprawdzamy poleceniem lsmod)
   •  pojawia się urządzenie w katalogu /proc/driver/adimodem (nazwa składa się z kilku cyfr) - poleceniem
     cat nazwa_pliku możemy sprawdzić stan modemu - u mnie wygląda tak:
     Analog Devices USB ADSL Modem Status Display
     -------------------------------------------------------------
     USB Bus : 001    USB Device : 002 Dbg mask: 0x0
     Ethernet Interface : eth1
     Tx Rate  0000000160  Rx Rate  0000000640  Crc      0000000000
     FEC      0000000000  Margin   0000000038  Atten    0000000009 dB
     VID-CPE  0000000000  VID-CO   0000000028  HEC      0000000000
     VPI      0000000000  VCI      0000000035  Delin          GOOD
     Cells Rx 0003062494  Cells Tx 0000156035
     Pkts Rx  0000112782  Pkts Tx  0000063730
     OAM      0000000000  Bad VPI  0000000000  Bad CRC  0000000000
     Oversiz. 0000000000
     
     Modem is operational
5. po wykonaniu polecenia startadsl powinniśmy uzyskać połączenie z Internetem
   • komunikaty o sukcesie lub problemach będą pojawiać się w logu - można, a nawet należy śledzić je poleceniem: tail -f /var/log/messages
   • poleceniem ifconfig -a sprawdzamy stan interfejsów (przykładowo: eth0 - lokalna karta sieciowa (jeśli mamy), eth1 (interfejs modemu), lo (loopback) oraz ppp0)
6. jeśli chcemy, żeby połączenie podnosiło się po starcie systemu automatycznie, to na końcu pliku /etc/inittab dopisujemy: adsl:2345:respawn:/usr/sbin/adsl.inittab
7. jeśli nie będziemy udostępniać łącza w sieci lokalnej (co raczej rzadko się zdarza), to na tym moglibyśmy poprzestać,
   w przeciwnym razie trzeba jeszcze skonfigurować iptables. Ja skorzystałem z gotowego skryptu rc.DHCP.firewall
   zaczerpniętego z http://iptables-tutorial.frozentux.net/. Moje modyfikacje:
   • w sekcji 1.1 Internet Configuration - INET_IFACE = ppp0
   • w sekcji 1.1.2 PPPoE - PPPOE_PMTU="yes"
   • w sekcji 1.2 Local Area Network configuration wpisać parametry interfejsu sieci lokalnej; np:
     LAN_IP="192.168.1.240"
     LAN_IP_RANGE="192.168.1.0/24"
     LAN_IFACE="eth0"
   • w sekcji 1.5 IPTables Configuration IPTABLES="/sbin/iptables"
   • plik po modyfikacji po prostu dopisałem do /etc/rc.d/rc.local (np. poleceniem cat rc.DHCP.firewall >> /etc/rc.d/rc.local,
     lub jeśli ktoś jest fanem edytora vi, to podczas edycji rc.local może wczytać poleceniem :r rc.DHCP.firewall)
8. problem z MTU najlepiej rozwiązać ustalając jego (MTU) wartość (1492) na interfejsach rzeczywistych, czyli zazwyczaj ppp0 oraz eth0 
   (ustawienie mtu 1492 na interfejsie eth1 utworzonym na potrzeby drivera modemu nie przynosi spodziewanych rezultatów
   oprócz niemiłego komunikatu w logu: Interface eth1 has MTU of 1492 -- should be 1500.  You may have serious connection problems)
   • w przypadku eth0 (u mnie interfejs fizycznie istniejącej karty sieciowej podłączonej do sieci lokalnej)
     w pliku /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 dopisałem linię: MTU=1492 (po modyfikacji trzeba
     albo przeładować system albo wykonać kolejno polecenia ifdown eth0 oraz ifup eth0
   • w przypadku ppp0 nic nie trzeba robić (skrypt instalacyjny tworzy plik konfiguracyjny (/etc/ppp/options.adsl)
     z wymaganymi opcjami: mru 1492 oraz mtu 1492
   • jeśli zastosowano skrypt rc.DHCP.firewall, to wystarczy zmienić zapis PPPOE_PMTU= "no" na PPPOE_PMTU= "yes",
     jeśli nie, to do iptables należy dopisać regułę: 
     iptables -t nat -A POSTROUTING -p tcp --tcp-flags SYN,RST SYN -j TCPMSS --clamp-mss-to-pmtu
9. Ustawienia komputerów w sieci lokalnej
   • komputer z RedHatem pełni rolę routera, w związku z tym na każdym z pozostałych komputerów
     w sieci lokalnej należy wpisać we właściwościach TCP/IP w miejscu dla bramy domyślnej jego (RedHata) adres IP
     (w moim przypadku interfejsu eth0)
   • we właściwościach TCP/IP należy też wpisać adresy DNS np. 194.204.152.34 oraz 217.98.63.164
   • nic więcej na stacjach roboczych nie trzeba robić (np. zmieniać MTU)
10. Uwagi eksploatacyjne
    • ip nie zmienia się co 24 godziny, jak twierdzą niektórzy, tylko
      od restartu do restartu komputera (przynajmniej w linuksie) lub zerwania połączenia z TPSA
      co u mnie występuje dokładnie co 7 dni
    • po zerwaniu połączenia i ponownej synchronizacji modemów ppp dogaduje się na nowo (automatycznie)
    • korzystam z dynamicznego IP - zarejestrowałem się na stronie http://www.no-ip.com/
      (tam wybrałem usługę No-IP Free - darmową, jak sama nazwa wskazuje,
      która umożliwia przypisanie jakiejś nazwy naszemu IP z domen oferowanych przez no-ip
      np. moja_nazwa.no-ip.org) uaktualniać można "ręcznie" na stronie administracyjnej no-ip
      lub za pomocą programu automatycznie. W pliku znajdują się gotowe binaria, ja jednak skompilowałem źródła (binarii nie sprawdzałem).
      Plik wykonywalny instakuje się w katalogu /usr/local/bin. Pierwszy raz program trzeba wywołać z opcją -C
      i podać użytkownika i hasło wybrane podczas rejestracji na stronach no-ip.
      Wywołanie programu dopisałem na końcu pliku /etc/rc.d/rc.local (linię /usr/local/bin/noip2).
    • Nie ma (u mnie) problemów z zawieszaniem się. Komputer udostępniający łącze pracuje 24 godz/dobę
      bez jakichkolwiek problemów.
    • Transfer dochodzi do 64 kB/s podczas ściągania. Praca w Internecie jest luksusowa (w porównaniu z SDI
      a tym bardziej w porównaniu ze zwykłym modemem na łączu komutowanym)

Home