HOME



Jeżeli ładowanie trwa zbyt długo (powyżej 2 min.), to zapraszam o innej porze.
Zobacz statystyki odwiedzin by ustalić porę najmniejszego obciążenia serwera.

Spakowana witryna o Linuksie w formacie RAR
 
DO_STR_GLOWNEJ_WYSZUKIWARKI
 
 
SystemRescueCD - klonowanie dysków

 

Pobierz spakowaną witrynę gorzow-wlkp.pl/linux

Jeżeli pragniesz poznać Linuksa Mandrake (obecnie Mandriva), to... dobrze trafiłeś. Witryna została zauważona przez twórców magazynu KOMPUTER ŚWIAT 5/2004(141) str. 46 poprzez umieszczenie linku oraz magazynu CHIP 4/2004 (str.114) poprzez umieszczenie artykułu opisującego ten serwis internetowy. Jak na hobbystyczną stronę o Linuksie to miłe ;) Acha... na stronie mandrakelinux.pl/informacje podano też link z opisem cytuję "duży zbiór praktycznych informacji o Mandrake" (mam ją w swoim archiwum).

Zapraszam do zadawania pytań na FORUM oraz mailem. Chętnie udzielę (bezpłatnie) odpowiedzi. Oficjalne ceny za jedną poradę na stronie MandrakeSoftPL (mam ją w moim archiwum z dnia 2.05.2004) wahają się od 20 do 350 zł.

 


Otrzymałm grzecznościowo niniejszy artykuł od znajomego z Internetu. Przesłał go mailem. Artykuł nie jest więc mojego autorstwa. Ja jedynie udostępniam gościnnie miejsce na witrynie www.

 

Przed przystąpieniem do zabawy w klonowanie UPEWNIJ SIĘ, ŻE WIESZ CO ROBISZ. Nie bierzemy odpowiedzialności za utratę Twoich danych. Zarchiwizuj ważne dane zanim zrobisz sobie coś złego. Przeczytaj ten dokument do końca i postaraj się najpierw zrozumieć logikę czynności jakie będziesz robić!


ZADANIE:
  1. Podzielić dysk twardy na partycje, sformatować je i zainstalować dowolnego Linuksa (w naszym przykładzie będzie to Ubuntu). Ten komputer stanie się naszym "wzorcowym" komputerem.
  2. Skopiować system z komputera "wzorcowego" na kilka innych komputerów.


WYMAGANIA:
  • stacjonarny komputer tzw. "wzorcowy" (z czystym dyskiem, na którym po założeniu partycji zainstalujemy Linuksa)
  • płytka CD z Linuksem typu LiveCD SystemRescueCD 0.2.19
  • komputery-klony, na które będziemy kopiować system z komputera "wzorcowego"
  • jeden dysk tzw. "pośredniczący" (przepinany z komputera na komputer w celu przenoszenia danych) z linuksowym systemem plików np. ext3 (to ważne, gdyż tylko linuksowy system plików np. ext3 zapewni pełny zapis danych wraz z prawami dostępu do plików).


OPISY DODATKOWE:

Komputer "wzorcowy" pracuje w oparciu o płytę główną z dwoma łączami IDE. Płyta VIA-Epia-v1000, 256MB RAM, dysk SAMSUNG 2514N 250MB oraz czytnik CD-ROM.

Na komputerze "wzorcowym" łącze IDE nr 2 (to nie pomyłka: IDE nr 2) ma taśmę podpiętą do głównego dysku twardego. Zworki dysku są ustawione jako MASTER. W BIOSie dysk jest widziany jako Secondary Master (w linuksowej terminologii jest dyskiem hdc). Dysk podzielono na trzy partycje. Na dysku zainstalujemy system Ubuntu 6.06 (alternate).

Natomiast łącze IDE nr 1 ma taśmę podpiętą do CD-ROM. Zworki CD-ROM są ustawione jako MASTER. W BIOSie CD-ROM jest widziany jako Primary Master (w terminologii linuksowej hda). Do do tej taśmy za chwilę podepniemy (czasowo) drugi dysk tzw. "pośredniczący", w celu wykonania na nim kopii partycji dysku głównego. Zworki dysku będą ustawione jako SLAVE. Ten drugi, "pośredniczący" dysk będzie widziany jako Primary Slave (w terminologii linuksowej hdb).

Czemu tak dziwnie podłączono napędy na komputerze "wzorcowym"? Gdyż na tyle starczyło taśmy IDE, a Linuksowi nie robi to żadnej różnicy.

Na komputerze "wzorcowym" dysk główny 250 GB (hdc) podzielono na dwie partycje podstawowe oraz rozszerzoną (extended) z jednym dyskiem logicznym:
hdc1 montowana jako / (root) = 4 GB (partycja podstawowa)
hdc2 - montowana jako /SWAP = 1 GB (partycja podstawowa)
hdc5 - montowana jako /home = to co zostanie na dysku, czyli 228 GB (dysk logiczny na partycji rozszerzonej)

 
*
 
Na dysku "pośredniczącym" (100 GB) mamy jedną partycję podstawową z systemem plików ext3. Dysk wepniemy do komputera "wzorcowego" jako hdb. Partycja będzie wówczas miała oznaczenie:
hdb1

 
*
 
Zlecenia zaczynają się od znaczka hasz #. Oznacza to, że są wydawane z pozycji usera root. Przykładowy wpis:
#mount /dev/hdb1 /mnt/temp1
trzeba jako root wpisać bez znaczka #, czyli
mount /dev/hdb1 /mnt/temp1.

 

 

ZADANIE A

Założyć partycje na dysku twardym
Sformatować je linuksowymi narzędziami
Zainstalować dowolnego Linuksa np. Ubuntu.


 
*
 
Zadania A w skrócie.
Kompletujemy dyski twarde: dysk główny komputera "wzorcowego" oraz przy okazji dysk "pośredniczący". Przyjmuję, że oba dyski są "czyste", czyli bez partycji. Następnie wpinamy dyski do taśmy kontrolera IDE komputera "wzorcowego", zakładamy partycje i formatujemy. Wypinamy dysk "pośredniczący" i na dysku głównym komputera "wzorcowego " instalujemy dowolnego Linuksa np. Ubuntu

 
*
 
Zgodnie z pkt. OPISY DODATKOWE wpinamy do komputera "wzorcowego" dysk główny oraz dysk "pośredniczący".

Ustalamy w BIOSie pierwszeństwo bootowania na CD-ROM, dysk. Ponadto należy usunąć w BIOSIe blokadę przed manipulowaniem na boot_rekordzie. Jak? Podczas startu komputera wciskaj klawisz DELETE. Następnie klawiszem ze strzałką podświetl BIOS FEATURES SETUP, Enter. Podświetl VIRUS WARNING i klawiszem + zmień na DISABLED, Enter. Wciśnij klawisz ESC i klawiszem ze strzałką podświetl SAVE AND EXIT SETUP, Enter, Y, Enter.

Wkładamy do czytnika CD-ROM płytkę CD z Linuksem SystemRescueCD. Uruchamiamy komputer i bootujemy z CD-ROM. Jestemy zalogowani jak root. Wydajemy zlecenie:

#cfdisk /dev/hdc

Po wpisaniu powyższej komendy, zobaczymy na czarnym ekranie informację o dysku hdc (nasz dysk główny). Obsługa programu cfdisk będzie polegać na prostym wybieraniu odpowiednich opcji bądź wpisywaniu jakichś cyferek. Strzałkami Góra/Dół przemieszczamy się między istniejącymi bądź utworzonymi partycjami. Strzałkami Lewo/Prawo wybieramy opcje w dolnej części ekranu. Wszystkie wybory akceptujemy klawiszem ENTER. Teraz opiszę krok po kroku podział dysku hdc. Przyjmuję, że jesteśmy w programie cfdisk i widzimy jedną pozycję z opisem Free Space (wolne miejsce). Wykonujemy:

  1. przemieszczamy kursorem w Prawo na pozycje New (czyli utwórz nową partycje)
  2. teraz program pyta czy ma to być partycja podstawowa czy rozszerzona, wybieramy Primary (podstawowa)
  3. klawiszami numerycznymi (tymi od tyldy w prawo) określamy wielkość naszej partycji, czyli 4000
  4. program pyta gdzie umieścić partycje, na początku czy na końcu dysku, wybieramy Beginning (czyli początek dysku)
  5. teraz pojawiła się nasza partycja hdc1 w górnej części ekranu a pod nią pozycja ze znanym już przypisem Free Space, wybieramy jak poprzednio Free Space czyli kursor w Dół
  6. jak poprzednio kursorem w prawo wybieramy New
  7. Primary
  8. 1000
  9. Beginning
  10. w górnej części ekranu pojawiła się nam kolejna partycja hdc2
  11. ponownie kursorem zjeżdżamy w dół na pozycje Free Space
  12. kursor w prawo New
  13. tym razem zamiast Primary wybieramy Logical (czyli partycja logiczna)
  14. entrem akceptujemy wyświetloną wartość jaka pozostała do wykorzystania

    Również i tym razem pojawia się kolejna pozycja w górnej części ekranu, tym razem ostatnia. Pozostaje nam jeszcze ustawienie flagi Boot i zapisanie wprowadzonego układu do tablicy partycji, czyli:

  15. pierwsza partycja od góry (hdc1) musi być podświetlona, kursor w Górę i wybieramy z dolnego menu Botable (pojawia nam się flaga Boot przy pierwszej partycji)
  16. kursorem w prawo przechodzimy na sam koniec do pozycji Write (zapisz ustawienia) i naciskamy enter
  17. w tym momencie program oczekuje potwierdzenia naszej decyzji, wpisujemy yes i naciskamy enter
  18. po kilku sekundach nasz układ partycji zostaje zapisany na naszym dysku i pozostaje nam wybranie Quit, czyli pożegnanie się z cfdisk-em

Dla upewnienia się, czy wszystko poszło tak jak sobie zaplanowaliśmy wpisujemy:
#fdisk -l
Powinna się pojawić lista podłączonych dysków wraz z listą partycji.

Zostało nam jesze założenie partycji na drugim dysku tzw. "pośredniczącym" (dla ułatwienia sobie prac przyjąłem, że będzie na nim jedna partycja). Myślę, że tę czynność zrobisz samodzielnie korzystając z powyższego opisu.

 
*
 
Po pokrojeniu dysków na partycje, trzeba je oba sformatować. Będąc nadal pod Linuksem SystemRescueCD wpisujemy:
#mkfs.ext3 /dev/hdc1 (system plików ext3)
#mkswap /dev/hdc2 (SWAP)
#mkfs.ext3 /dev/hdc5 (system plików ext3)
oraz
#mkfs.ext3 /dev/hdb1 (system plików ext3)

 
*
 
Mamy komputer gotowy do instalowania systemu Linux (na dysku głównym hdc). Proponuję Linuksa Ubuntu, choć oczywiście można zainstalować dowolną dystrybucję. Myślę, że opis instalacji możemy sobie darować. W końcu niniejszy artykuł nie jest dla zupełnych linuksowych nowicjuszy ;) Oczywiście na czas instalacji można wypiąć drugi dysk "pośredniczący" jako chwilowo zbędny.

 

 

ZADANIE B

Zrobić kopie kilku/kilkunastu komputerów z takimi samymi systemami


 
*
 
Przygotowanie kopii (na dysku pośredniczącym)



Mamy na komputerze wzorcowym dwa dyski: główny oraz "pośredniczący" podpięte zgodnie z pkt. OPISY DODATKOWE. Wkładamy do czytnika CD-ROM płytkę CD z Linuksem SystemRescueCD. Ustawiamy w BIOSie kolejność bootowania: CD-ROM, dysk. Należy także usunąć w BIOSIe blokadę przed manipulowaniem na boot_rekordzie (opis powyżej). Będziemy kopiować dane z jednego dysku na drugi za pomocą Linuksa SystemRescueCD. Włączamy komputer i po chwili mamy załadowanego Linuksa SystemRescueCD. Pracujemy w nim jako użytkownik root (w czystym shellu, bez okienek).

Montujemy partycję dysku drugiego "pośredniczącego" w linuksowym /mnt/temp1
#mount /dev/hdb1 /mnt/temp1
SystemRescueCD automatycznie tworzy u siebie katalogi /mnt/temp1, /mnt/temp2 itd. Nie ma więc potrzeby ręcznego tworzenia katalogów, do których będziemy montować partycje.

Montujemy po kolei wszystkie partycje (poza SWAP) dysku pierwszego (głównego) w /mnt/temp2 i 3
#mount /dev/hdc1 /mnt/temp2 (partycja root)
#mount /dev/hdc5 /mnt/temp3 (partycja home)

Mamy następującą sytuację: partycje dysku głównego i dysku "pośredniczącego" są podmontowane w Linuksie SystemRescueCD. Można więc kopiować dane z jednego na drugi.

Na dysku pośredniczącym utworzymy katalogi na archiwa i skopiujemy tam zawartość partycji / oraz /home dysku głównego
#mkdir /mnt/temp1/kopiaroot (tworzymy katalogi na nasze archiwa - /)
#mkdir /mnt/temp1/kopiahome (tworzymy katalogi na nasze archiwa - /home)
#cp -ax /mnt/temp2/* /mnt/temp1/kopiaroot (kopiujemy całą zawartość partycji głównej hdc1 do katalogu kopiaroot)
#cp -ax /mnt/temp3/* /mnt/temp1/kopiahome (kopiujemy całą zawartość partycji home hdc5 do katalogu kopiahome )

Wyłączamy komputer. Przepinamy nasz dysk "pośredniczący" do następnego komputera.

 
*
 
Klonowanie dysków



Odpalamy SystemRescueCD na nowym komputerze-klonie. Ponieważ na tym komputerze jest dysk "goły", to trzeba go podzielić na partycje i sformatować. Wykonujemy więc poznane już czynności związane ze zleceniami: #cfdisk oraz #mkfs.

 
*
 
Przyjmuję, że sprawnie przygotowałeś dysk główny na komputerze-klonie (jest bez partycji tzw. "czysty"). Podłączyłeś także dysk "pośredniczący".

Montowanie obu dysków (nie montujemy partycji dysku głównego przeznaczonej na SWAP):
#mount /dev/hdb1 /mnt/temp1 (to jest nasz dysk pośredniczący z danymi do odtworzenia)
#mount /dev/hdc1 /mnt/temp2 (przyszła partycja / dysku głównego)
#mount /dev/hdc5 /mnt/temp3 (przyszła partycja /home dysku głównego)

Kopiowanie danych z dysku pośredniczącego na dysk główny (nie kopiujemy zawartości partycji /SWAP)
#cp -ax /mnt/temp1/kopiaroot/* /mnt/temp2
#cp -ax /mnt/temp1/kopiahome/* /mnt/temp3

Pozostaje nam jeszcze instalacja bootloadera GRUB. Wykonujemy:
#chroot /mnt/temp2 /bin/bash
#grub-install /dev/hdc
#exit
#reboot (w czasie restartu komputera wyjmij płytę CD z napędu)
Na wszelki wypadek podam komendę instalowania LILO (gdy zamiast Ubuntu zainstalujesz innego Linuksa, w którym nie będzie GRUBa, a jedynie LILO). Zamiast powyższego: (...)#grub-install /dev/hdc(...)
należy wówczas wpisać: (...)#lilo -v -C /etc/lilo.conf(...)

 
*
 
W przypadku gdy na komputerze-klonie uda się skopiować dane, ale wystąpią problemy z GRUBem (choć u mnie ich nie było), to podpowiadam, że lekarstwem może być owa płyta alternate Ubuntu. Wchodzimy w TRYB RATUNKOWY i umieszczamy bootloadera GRUB w MBR dysku twardego.
  1. wkładamy płytę CD z Linuksem alternate ubuntu do napędu i startujemy komputer z CD-ROM
  2. F2 (wybieramy język polski)
  3. naprawiamy uszkodzony system
  4. akceptujemy nazwę hosta, czyli ENTER (domyślnie jest - ubuntu)
  5. wybór urządzenia z naszym systemem plików (/dev/discs/discs0/part1 - tak było u mnie)
  6. ponowna instalacja programu uruchomieniowego GRUB (tu właśnie wybieramy co robimy)
  7. podajemy miejsce gdzie ma się zainstalować nasz grub (/dev/hdc - nasz dysk z systemem) i czekamy parę sekund
  8. chrum, chum, (pauza, cisza), chrum, chrum i gotowe
  9. ponowne uruchomienie systemu (wyjmujemy CD podczas przeładowania systemu)

 
*
 
Dla wygody utworzyłem osobną stronę SysResCD_Klon_1.html zawierającą któtki spis poleceń (bez opisów) wydawanych podczas klonowania dysków.

 
*
 
Czynność przygotowania, czyli kopiowania naszego systemu na dysk "pośredniczący" wykonujemy tylko raz. Kolejne etapy naszej pracy to tylko przepinanie dysku pośredniczącego do następnego komputera i "klonowanie". W celu napisania tego step by step klonowania, przeprowadziłem instalacji z osiem, może dziesięć. Wielkości dysków i partycji oczywiście dobieramy wedle własnych potrzeb i preferencji. Przedstawiony tu proces jest tylko przykładem wyjaśniającym pewien mechanizm. Cały proces nie wymaga żadnych specjalnych narzędzi. Wystarczą zwykłe, proste polecenia powłoki. Nazewnictwo tworzonych katalogów, kolejność podłączeń urządzeń (hda1, hdb1 itd. ) u Ciebie może być inne. Artykuł jest opisem moich autentycznych zmagań. Po prostu myśl co robisz, zwłaszcza jeżeli będziesz chciał wykorzystać tę procedurę do zrobienia kopii ważnych danych.

(17,08,2006 wwlod, plik_oryginalny)
Do pobrania jest także wersja w formacie odt (OpenOffice)

 
*
 
Więcej na temat Linuksa SystemRescueCD znajdziesz na sąsiedniej stronie.

 
*
 

 
TWAROGAL

Uwaga: z powodu namnożenia się różnych złodziejskich witryn, które kopiują moje strony i umieszczają je u siebie wraz z komercyjnymi reklamami (na których zarabiają) informuję, że wszelkie prawa są zastrzeżone.

Uwaga. Aby uniknąć zasysania całej witryny gorzow-wlkp.pl/linux za pomocą programów typu TeleportPro, WebCopier itd. informuję, że udostępniłem spakowaną wersję (w formacie RAR).

 
 

 

 

Witryna była dostępna pod adresami: strony.wp.pl/wp/twarogal , strony.wp.pl/wp/linuxtwarka , twarogal.republika.pl , klub.chip.pl/twarogal oraz gorzow-wlkp.net (w latach 2003/04).

 

 

gorzow-wlkp.pl

Informacje o odwiedzających są rejestrowane i publicznie udostępniane na pod adresem: http://gorzow-wlkp.pl/licznik/